100 jaar eenzaamheid op de stoep

Soms is het maar een triestige boel, dat hele circus van mij. Meer afgelaste voorstellingen dan spetterende spektakels, een clowntje dat zwelgt in zelfmedelijden in plaats van grappige grollen uit te halen. Alleen een directeur, en geen succulente showcast van bontgekleurde vogels en andere acrobatische diersoorten  ... Het is geen moment te laat voor een reanimatie. Relaas van … Lees verder 100 jaar eenzaamheid op de stoep

Het wolkje.

De mensen vragen zich af en veronderstellen. Niet luidop, maar ik hoor het toch. Ze weten niet wat ik weet, wat ik denk.  Bijna niemand stelt vragen. Of toch niet aan mij. Ik geef dus ook geen antwoorden. Maar vandaag wel, hier wel. Gewoon, zomaar. Weldra tweeëndertig kaarsjes op mijn verjaardagstaart, een eigen huis-met-tuin, mijn … Lees verder Het wolkje.