Spetterend eindejaar in verpleegstersuniform

Daar zat ik dan, geprangd tussen zoon- en dochterlief op de achterbank bij mijn oudjes in de auto op weg naar huis. De steeds terugkerende gloed van de lantaarnpalen naast de snelweg deden het wit van mijn verpleegstersuniform oplichten. Hoe was ik in deze surreële scène terechtgekomen? Rewind naar een dik uur eerder, misschien twee. … Lees verder Spetterend eindejaar in verpleegstersuniform

Bespiegelingen in een nostalgisch jasje

Daar stond ik dan, mijn neus op de feiten drukkend, letterlijk en figuurlijk. Met mijn voorhoofd bijna tegen de spiegel geplakt monsterde ik mijn moeë hoofd. Die lijnen rond mijn mond, hoe lang liepen die daar al? En waren ze altijd al zo hardnekkig diep? De kraaienpootjes aan mijn ogen, idem. En had ik nu … Lees verder Bespiegelingen in een nostalgisch jasje

Een symbolisch rolkarretje

Daar stond het dan, het rolkarretje, netjes in de hoek naast de koelkast, zoals de poetsvrouw het daar had geparkeerd. Geen mens die er aandacht aan besteedt. Behalve ikzelf dan, anders zou ik er dit bericht niet mee openen. Het rolkarretje als symbool in de strijd. Tot twee maal toe staak ik een strijd deze … Lees verder Een symbolisch rolkarretje

Wtf is going on?

Daar ging ik dan, over de rooie. Licht overdreven, want het was eerder ingehouden woede die zich van mij meester maakte. Het gele hesje om die kenbaar te maken, stak diep weggedoken in mijn rugzak. Dat om een andere reden die er hier niet toe doet (namelijk om mijn moedertje gerust te stellen dat ik … Lees verder Wtf is going on?