Circus in mijn hoofd

Doorsnee dag uit doorsnee leven van doorsnee mens.

Doordeweekse bespiegelingen van een wannabe optimist

Daar sjokte ik dan, bijna te moe om mij te herinneren hoe dat ook weer moest, je ene been voor het andere zetten om zo in een enigszins aanvaardbaar tempo het perron te bereiken en de trein te halen, na een geradbraakte nacht (waarin het deel “braak”-sel letterlijk mag genomen worden). Langs alle kanten werd ik voorbijgestoken, mensen waren gehaast. Tegelijk moest ik mij door een massa tegenliggers manoeuvreren. Schuifelende scholieren die nu al verveeld waren. Het was twintig na zeven.

Wie waren al die mensen. De man die, wat verweesd aan de zijkant, tussen het standje van de wok die ’s morgens ook koffiekoeken verkocht en het wafel- en hamburgerkraam dat sinds de komst van de wok ook koffiekoeken was beginnen verkopen, het melkschuim uit de puntjes van zijn ongekamde snor veegde. De vrouw die op haar hoge hakken naar spoor 10 rende, ook al stond daar nog geen trein. De lange rij hongerigen of lunch-voorzienenden aan de voorspelbare Panos. De pendelaars die het liefst van al alleen op een bankje voor twee zitten en die ook allemaal als eerste op of uit de trein willen. Ik. De kudde.

Ik kwam maar een heel klein beetje te laat aan op het werk. Ik las mijn mails en verwijderde ze, ik dronk koffie, ruimde op, bluste wat brandjes, had een afspraak, pleegde een telefoontje.

’s Middags at ik een broodje op de Grote Markt. De burgemeester van mijn nieuwe werkplek is echt een eikel, bedacht ik, terwijl ik een bepaalde Facebookpost las en tegelijk toch van de herfstzon genoot. Waarna ik weer naar mijn bureau een paar straten verder wandelde.

Daar pleegde ik nog wat telefoontjes, regelde ik dingen en was ik een flinke medewerker.

Om 16u zat mijn dag erop, want dat heb ik zo geregeld op dinsdag. Kwestie van zoonlief niet als laatste kind op te pikken van de kleuterschool. Sommige ouders vinden naschoolse opvang meer dan okee, anderen proberen het zoveel mogelijk te vermijden. Ik fiets er zo wat tussenin. De ene dag wel, de andere niet.

Met een velo’ke van’t stad sjeesde ik naar het station, tramsporen, bussen, voetgangers en putten ontwijkend. Ik kon onmiddellijk op de trein en zo spoorde ik naar de stad met de beste burgemeester ter wereld, zogezegd. Daar aangekomen zocht ik lang naar het sleuteltje van mijn fiets. Ik zou het niet vinden, want bij het overladen van mijn gerief in een andere zak, was ik net dat vergeten.

Te voet langs het kanaal schreef ik deze blogpost, en miste ik de afspraak met mezelf om zoon- en dochterlief “op tijd” op te pikken.

Heeft het leven zin? Het is een vraag die je niet moet stellen en nog minder trachten te beantwoorden. De ene dag word je uitgeslapen wakker, de andere niet. De ene dag staat je trein te wachten op het perron, de andere zie je hem wegrijden terwijl je hijgend aan komt lopen. De ene dag parkeer je je fietsje in het laatste open slot, de andere mis je je trein omdat er meer fietsen zijn dan vrije plaatsen. De ene dag gaat alles vlekkeloos en smooth, de andere loopt het helemaal in het honderd omdat jij én je kinderen chagrijnig zijn, want moe. De ene dag vraagt je kleuter wel 10 keer na mekaar en met een getormenteerd, gepijnigd blikje in zijn ogen waarom M.A. “verstorven” is en wanneer hij haar nog eens kan zien, en ben je verdrietig daarom en omdat hij het nog niet kan begrijpen. De andere is hij het zelf vergeten en bouwt hij zorgeloos aan blokkentorens en treinsporen terwijl zijn deugnieterig babyzusje zit te bedenken hoe ze die bouwsels zo efficiënt mogelijk kan platwalsen, en kijk je gelukkig en geamuseerd toe – stilte voor een stormpje.

De ene dag schijnt de zon, de andere niet. Soms schijnt ze hard, soms maar een beetje. Zowat tussenin is eigenlijk ook goed. De kunst is om ze te zien, want eigenlijk is ze er altijd.

Het is dus maar hoe je het bekijkt.

Tot daar de bespiegelingen van een wannabe-optimist.

0 reacties op “Doorsnee dag uit doorsnee leven van doorsnee mens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: