Circus in mijn hoofd

Muurbloempje in de fluo jungle

Daar stond ik dan, in een jungle van fluo gele, fluo groene en fluo oranje lianen, glaasje spuitwater in de hand. Op het podium speelde een gelegenheidsbandje allerlei covers, een beetje te luid vond ik. Rondom mij bewogen mensen, overwegend van het vrouwelijke soort, al dan niet op het ritme van de muziek. Ze waren uitgedost in jaren 80-outfits met fluo accenten. Ze gingen uit de bol als Jane Fonda destijds in haar fitnessvideo’s.

Ik wiegde licht onwennig heen en weer. Durfde mijn voeten al eens verzetten. Had het glaasje spuitwater daar wat mee te maken? Ik voelde de vibes niet die al die anderen duidelijk wel voelden. Kwam het doordat ik teveel nadacht?

Ik begrijp het fluo concept niet, dacht ik namelijk, terwijl ik naar mijn fluo toegangsbandje keek. Het was toch ook een jaren 60 en 70-feestje? Wat stond ik hier trouwens te doen in dat tijdperk? Zó oud ben ik toch ook weer niet?

Evenmin begrijp ik waarom je fluo uitkiest als vermomming als je ook de jaren 60 en 70 kan plunderen. Waarom je je in een zwartblinkende legging wil hijsen om dan uitbundig op en neer te springen op een feestje in het parochiehuis van P. Wat de drijfveer is om als “De mama’s en de papa’s van P.” naar buiten te treden als organisator van het feest. Maar dat terzijde. Geheel terzijde.

Waarom dansen die mensen? Waarom dansen mensen tout court? Is daar ooit onderzoek naar gedaan? Kan ik alsnog antropologie gaan studeren en doctoreren op dat onderwerp? Hoe ging dat ook weer, dansen? Kan ik het nog? Waarom doe ik het niet? Wil ik het niet of kan ik het niet? Denken die dansende mensen daar ook over na, over wat ze nu eigenlijk aan het doen zijn? Vinden ze het niet raar dat de stilstaande mensen naar hen kijken? Vragen ze zich niet af of de stilstaande mensen hen raar vinden? Of vinden zij in al hun bewegingen de stilstaande mensen raar?

Elk volgend liedje vermenigvuldigde de vragen in mijn hoofd. Kwam dit nog wel door dat glaasje bruiswater? Ben ik niet normaal of zijn zij niet normaal? Wat is normaal al helemaal? WTF! Doe normaal! Zei ik tegen mezelf.

Tijd om naar huis te gaan. Draaide de volumeknop van de autoradio open. Stromae. Alors on danse. En ik vergat alles.

3 reacties op “Muurbloempje in de fluo jungle

  1. Fluo is van de jaren 80 ! En dansen kan ook een volledig innerlijke beweging zijn.

    Like

  2. Ik begrijp de fluo-meisjes helemaal! Ik was er zelf één in de jaren 80 in de post-punk periode.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: